Protected: Beelden uit een drijvende wereld

This content is password protected. To view it please enter your password below:

Advertisements

Gelijkheid

Want iedereen is gelijk
maar niet heus
die brutaliteit van ze
want iedereen is gelijk
maar niet heus
die brutaliteit van ze

want iedereen heeft schijt
we drukken artikel 1
zo goedkoop mogelijk op
zo min mogelijk laagjes
zonder te schuren

onze rol is rechtschapen
gecertificeerd duurzaam
voor elke omgevallen stam
twee populistische populieren
in ons morele hoogland

nederlaag opkikker
aanwas is alles
we groeien hoger en hoger
tot alle schilden en bloedlustige
speren uit zullen drogen
barsten en verpulveren

in een regen van drones
en kunstmatig intelligente dromen
bezigheidstherapie
voor woke sleepers
we are growing higher and higher

roken en feesten
delen ons hoge leven
doen alsof onze neuzen
nooit leeg zijn

Want iedereen is gelijk
maar niet heus
die brutaliteit van ze
want iedereen is gelijk
maar niet heus
die brutaliteit van ze

hoe durf je ooit het woord racisme in je smoel te nemen
we zullen je leren met meer meer meer en minder gelijkheid

Stokely Dichtman

Als uw tint vervuild is

Als uw tint vervuild is

Als uw teint roet is,
onze remedie, een succesformule,
herstelt uw waardigheid
meer of minder.

Zie ginder elke rimpeling,
elke ongelijkheid, gelijk als sneeuw,
smelten met uw privileges lui te zijn.

Beschrijft uw snoet met talk. Ziet
zuigelingen geweekt in melk met boter-
letters afromen wat geschiedenis zou
hebben moeten blijven en neder’land
naderhand roerend oplossen lafjes
welvarend op golfjes kolkende Kofi.

Een Nederlandse droom, een wolkje witte
motor net als stoom en pief, paf, poef,
gestolen verdwijnen zinkende Hollanders
in het vrachtruim van hetzelfde bootje.

Slaven van égale witheiligmannen
met baarden hun lievelings hoofdstukken
ontnomen te kaap’ren, gedekapi’teint;
een VOC-mentaal iets zonder hoofd,
superieur rasloos,
nooit niet meer terug te reparen heerlijk

zwart
bloederig
onschuldig
oorlogsavondje.

5 december in ons theater.

Stokely Dichtman
@jedichtman

enter the poem

enter the poet
have you ever made love to a poem
have you ever been inside another man’s life
have you ever slayed a dragon that tried to set fire to the story
have you ever been the one inside a room of mirrors
being water trying to be unscratchable
foolishly scratched by your own reflection
finding out time ran out standing still and you are ice
every scratch is the beginning of being cracked
hoping you will not get crushed you melt and run
realising time is dripping again
you let the drops slip trough your fingers and watch
have you ever really seen anything at all
have you ever imagined everything was a dream and even you were made up
have you ever mastered the art of creation
not adding up little bits of what you already know
finding without random chance what has never been before
have you ever stopped creating anything at all
have you ever been inside a poem with walls
and ceiling and floor not trying to find the door
have you ever tried not to find the door
have you ever been the poem
have you ever?
… now please
enter the poem
Snapshot_20130203_3

Als we vissen

fishy
Als we vissen

Luister naar je hartslag,
voel hoe ‘t voelt om in jou te kloppen.
Luister naar mij, voel dat we botsen,
het hoort erbij. Voel dat je voelt.
Het kan hard en zacht zijn.
Zie hoe alle haat en liefde van de wereld
over het plafond rolt.
Onder dit dak zijn tijd en ruimte een.
Je rug, die een brug onder ‘t huis is.
Ons ritme kabbelt aan de oever van de kamer.
Een bootje is de hemel op t water.
De treurwilg laat zijn takken hangen
aan de dagen dat we blij zijn.
We hebben een gouden karper in een kooi gevangen,
hij zwemt door de kamer.
Een regenboogdruppel blijft hangen aan de zon.
Wat wil je vangen?
Deze lijn met deze haak.
Hier blijven we vissen vandaag.

Stokely Dichtman

Met het kunstwerk ‘De Vangst’ van Judith Elisabeth Tankink

De gepelde ui

onionflowers3

De gepelde ui

Zij stond midden in ‘t midden van ‘t midden van ‘t midden
in ‘t centrum van dat midden midden in de kern
zij was vergeten waar ze was
zoals een dichter ook vergeet waar hij over praat
zij was verdwaald in zaterdag
verkeerd afgeslagen bij de diepe glazen van
vrijdagnacht op zaterdag
er waren zoveel mensen die spraken
stilte waar is stilwater als je stilwater nodig hebt
in haar middelpunt was geen ruimte voor willekeurige ruis
in zichzelf verstopt als een matroesjka poppetje
onder al haar oppervlakkige lagen
naar dieper gelegen flarden realiteit
een psychonaut is iemand die ervan houdt
om weg te vluchten van de aarde
Buzz Aldrin wist ook hoe ‘t was om in gewichtsloze toestand
zweverig te doen zonder zwaartekracht
buiten de dampkring in een space shuttle vlucht
eigenlijk is de maan ook een leuke plek om te zijn
van Houston naar overal waar ze wilde zijn
mister Iboga ontmoeten in de toekomst
met delerium zonder flux capacitor
op zoek naar haar centrum
haar nulpunt de plek waar ‘t begon

Stokely Dichtman

Verdampend rood

Verdampend Rood

Verdampend rood

haar lucieuze lippen
smaakten naar meer dan water
ik was al dat golvende in haar
dat droop dat smolt dat rook
begeerte die boven ons uitsteeg
neusvleugels spreidde
tanden ontblootte en steigerde
heen en weer tussen ons beiden
vloog ongetemd dierlijk
vol in al bezielende gallop
een ongrijpbaar genot
de wind joeg er tegen in
omdat het moest
vlagen van waaien
aangewakkerde lucht
genietend van de vrijheid
de laaiend ongeremde passie en pijn
alles werd uitgedrukt
in een regenboog van rood
voorbij het luchtruim
in de ruimte waar wij
elkaar ontstegen waren

Stokely Dichtman